Als grootste dorp van Cinque Terre maakte Monterosso meteen indruk op me. Het was hier dat ik voor het eerst mijn voeten in het zand zette – ja, échte zandstranden vind je alleen hier in Cinque Terre Italië! Ik herinner me nog hoe ik ’s ochtends vroeg langs de boulevard wandelde, de geur van verse koffie en zeelucht opsnuivend. In een klein restaurantje aan het strand at ik de beste zeevruchtenrisotto van mijn leven, terwijl de golven bijna mijn voeten raakten.
Trouwens, als je overweegt om naar Cinque Terre Italië te gaan, doe jezelf dan een plezier en pak de trein. De reis naar Cinque Terre zelf is al een belevenis – je ziet de kustlijn langzaam voorbij glijden en het voelt goed om milieuvriendelijk te reizen. Voor meer inspiratie over treinreizen door Europa, check onze gids voor het reizen met de trein door Europa.
Elk Cinque Terre dorp heeft zijn eigen verhaal
Monterosso al Mare: Mijn eerste liefde
Als grootste dorp van de vijf maakte Monterosso meteen indruk op me. Het was hier dat ik voor het eerst mijn voeten in het zand zette – ja, échte zandstranden vind je alleen hier in Cinque Terre! Ik herinner me nog hoe ik ’s ochtends vroeg langs de boulevard wandelde, de geur van verse koffie en zeelucht opsnuivend. In een klein restaurantje aan het strand at ik de beste zeevruchtenrisotto van mijn leven, terwijl de golven bijna mijn voeten raakten.
Het historische centrum voelde als een tijdreis – vooral toen ik de 14e-eeuwse San Giovanni Battista-kerk binnenstapte en even helemaal tot rust kwam na alle indrukken.
Vernazza: Het ansichtkaartdorp
Als er één plek is waar ik uren kon zitten zonder me te vervelen, dan is het wel het haventje van Vernazza. Dit pittoreske Cinque Terre dorp wordt vaak beschouwd als het mooiste van de vijf. Ik bestelde een espresso en keek hoe de lokale vissers hun boten binnenvoerden, hun stemmen echode tussen de kleurrijke huizen. Een oudere man aan het tafeltje naast me vertelde trots over zijn grootvader die hier ook visser was geweest.
De klim naar het Doria-kasteel was pittig – mijn benen brandden toen ik boven aankwam – maar het uitzicht… ik kreeg letterlijk kippenvel. De hele kustlijn strekte zich voor me uit als een levend schilderij.
Corniglia: De verborgen parel
Eerlijk? Ik twijfelde even of ik die 382 treden van de Lardarina zou trotseren. Mijn fitbit gaf me later gelijk – het was een behoorlijke workout! Maar Corniglia beloonde me met iets wat de andere dorpen niet hadden: echte rust. Terwijl de andere dorpen bromden van de toeristen, kon ik hier tussen de wijngaarden wandelen en het gevoel hebben dat ik Cinque Terre helemaal voor mezelf had.
Een lokale wijnboer liet me proeven van zijn huiswijn – een moment van pure gastvrijheid dat ik nooit zal vergeten.
Manarola: Mijn Instagram-favoriet
Oké, ik geef het toe – ik nam hier waarschijnlijk honderd foto’s. Maar kun je me dat kwalijk nemen? Die huizen die tegen de rotsen lijken geplakt, de kleine haven waar de bootjes dobberden… En dan die zonsondergang! Ik zat op de rotsen met een glas Sciacchetrà (een lokale zoete wijn die je echt moet proberen) en keek hoe de hemel langzaam veranderde van blauw naar oranje naar diep rood.
Riomaggiore: Een perfect slot
Mijn laatste stop voelde als thuiskomen. In een klein familierestaurant – het soort plek waar de oma nog in de keuken staat – at ik verse vis die diezelfde ochtend was gevangen. De eigenaar kwam bij me aan tafel zitten en vertelde over zijn jeugd in het dorp.
De Via dell’Amore naar Manarola was helaas gesloten (meer daarover later), maar de avondwandeling door de steile straatjes was magisch genoeg.
Wandelen: niet alles ging volgens plan
Ik had grote plannen om tussen alle dorpen te wandelen, maar zoals dat gaat in Italië: de realiteit was anders dan verwacht. Veel paden waren gesloten door aardverschuivingen – een belangrijk punt om te onthouden!
Wat wel lukte was de prachtige route van Corniglia naar Manarola via Volastra. Vijf kilometer door olijfgaarden en terrasvormige wijngaarden, waarbij ik regelmatig stopte om foto’s te maken en van het uitzicht te genieten. Pro tip: controleer altijd vooraf welke paden open zijn. Ik leerde dit de harde manier toen ik voor een gesloten pad stond!
Het weer: timing is alles
Ik had geluk met mijn bezoek in mei. Temperaturen rond de 22°C, geen drukkende hitte, en vooral: veel minder toeristen dan in de zomer. ’s Ochtends vroeg had ik sommige plekjes bijna voor mezelf. De locals vertelden me dat het voorjaar en de herfst echt de beste tijden zijn – en na mijn ervaring kan ik dat alleen maar beamen.
Smaken die ik niet kan vergeten
De Ligurische keuken verraste me. In Manarola at ik de verse zeevruchten rechtstreeks van de boot, in Corniglia ontdekte ik dat trofie al pesto veel meer is dan ‘gewoon pasta met pesto’. Elke hap smaakte naar de zee, de zon en de liefde waarmee het was bereid.
En die Sciacchetrà-wijn! Zoet, complex, perfect bij de lokale kazen. Ik nam uiteindelijk twee flessen mee naar huis (en heb ze veel te snel opgedronken).
Praktische tips uit eigen ervaring
Vervoer: Vergeet je auto thuis. Serieus. De Cinque Terre Express trein is je beste friend – regelmatig, betrouwbaar en je hoeft je geen zorgen te maken over parkeren in die smalle straatjes.
Accommodatie: Boek op tijd! Ik had geluk met een last-minute B&B in Vernazza, maar zag andere reizigers wanhopig zoeken naar een bed. Vooral in het hoogseizoen is het echt druk.
Cinque Terre Card: Koop deze kaart als je van plan bent te wandelen. Geeft toegang tot de paden én onbeperkt treinvervoer. Scheelt gedoe en geld.
Plan je eigen avontuur
Na vier dagen in Cinque Terre begrijp ik waarom deze plek op zoveel bucketlists staat. Het is de perfecte mix van natuurlijke schoonheid, authentieke cultuur en gewoon lekker eten. Of je nu komt voor de Instagram-foto’s, de wandelingen of gewoon om even helemaal tot rust te komen – Cinque Terre heeft het allemaal.
Tip voor accommodatie: Via Airbnb vond ik echt ontzettend leuke plekjes, van een appartementje met zeezicht tot een authentiek huis in het centrum. Vaak persoonlijker en authentieker dan de grote hotels.
Cinque Terre heeft mijn hart gestolen. En ik weet zeker dat het jouw hart ook zal stelen.
Wat een heerlijk geschreven artikel, het voelde alsof ik zelf langs die gekleurde huisjes wandelde, ik ben benieuwd naar die wandelroute langs de kust, dat maak je nog levendiger met je beschrijving van het uitzicht over zee, zelf bezocht ik Monterosso vorig jaar in het voorseizoen en het was er heerlijk rustig, perfect om te wandelen zonder hordes toeristen, fijn dat je ook praktische reistips geeft zoals de Cinque Terre Card en de bootopties tussen de dorpen, dat bespaarde mij destijds echt tijd, ik ga zeker terug om je advies op te volgen, dankjewel voor de inspiratie! 😊